حمید علیدوستی؛ مردی که فوتبال را بازی می‌کرد و زندگی را می‌فهمید...

بعضی آدم‌ها فقط در یک رشته صاحب افتخار نمی‌شوند؛ آن‌ها با منش، شخصیت و جهان‌بینی‌شان در حافظه یکملت ماندگار می‌شوند. حمید علیدوستی از همان مردان بود...

 

به گزارش سایت رسمی باشگاه استقلال، مردی که نامش با پیراهن پرافتخار هما، با تعصب به پیراهنی که دوستش داشت و با درخشش در تیم ملی فوتبالایران گره خورده است. مهاجمی باهوش، تکنیکی، خوش‌فکر و صاحب سبک که در ۲۷ بازی ملی، ۱۵ گل به ثمر رساند،در دو دوره جام ملت‌های آسیا حضور داشت و در بازی‌های آسیایی نیز برای ایران به میدان رفت. قهرمانی با هما وافتخاراتش در سایپا، تنها بخشی از کارنامه ورزشی اوست.

 

او از معدود ستارگانی بود که برای شهرت بیشتر، هویت و وفاداری‌اش را معامله نکرد. می‌توانست پیراهن تیم‌هایپرطرفدارتر را بپوشد، اما به عشقش هما، وفادار ماند. حتی راهی آلمان شد و در روزگاری که حضور یک فوتبالیستایرانی در فوتبال اروپا اتفاقی کم‌نظیر بود، نام فوتبال ایران را به آن سوی مرزها برد.

 

اما حقیقت این است که حمید علیدوستی را نمی‌توان فقط با گل‌ها، دریبل‌ها و افتخارات فوتبالی‌اش شناخت.

 

او از جنس آدم‌هایی بود که روحشان در مستطیل سبز محصور نمی‌شد. کتاب را می‌شناخت، با شعر مأنوس بود،موسیقی را دوست داشت، به سینما و هنر علاقه داشت و در جهانی فراتر از فوتبال زندگی می‌کرد. برای او فوتبالفقط دویدن به دنبال توپ نبود؛ نوعی هنر، نوعی نگاه به زندگی و زبانی برای بیان احساسات بود.

 

چه زیبا که نام دخترش را «ترانه» گذاشت؛ نامی که خود حکایت از پیوند عمیق او با موسیقی و زیبایی داشت.

 

حمید علیدوستی از آن فوتبالیست‌هایی نبود که برای بزرگ بودن به هیاهو احتیاج داشته باشند. وقار داشت، متانتداشت و شخصیتش پیش از شهرتش حرف می‌زد. او ثابت کرد که می‌توان ستاره فوتبال بود و در عین حال اهل کتابو اندیشه ماند؛ می‌توان گل زد، قهرمان شد، اما فروتنی را فراموش نکرد.

 

امروز فوتبال ایران فقط یک مهاجم بزرگ را از دست نداده است؛ مردی را از دست داده که می‌توانست درباره فوتبالحرف بزند، از شعر لذت ببرد، با موسیقی زندگی کند و در سکوت و خلوت خود، جهان دیگری بسازد.

 

افسوس که دیگر صدای قدم‌هایش را در زمین فوتبال نخواهیم شنید، اما بعضی آدم‌ها با رفتنشان تمام نمی‌شوند. آن‌ها در خاطره‌ها، در روایت هم‌نسلانشان، در گل‌هایی که به ثمر رساندند و در احترامی که از خود به جا گذاشتند،ادامه پیدا می‌کنند.

 

در روزگاری که بسیاری برای دیده شدن تلاش می‌کنند، حمید علیدوستی از آن مردانی بود که بی‌هیاهو بزرگ شد وبی‌ادعا در یادها ماند.

 

روحت شاد مرد نجیب فوتبال ایران؛ مردی که فقط فوتبال بلد نبود، زندگی را هم با زبان هنر می‌فهمید.

 

نامت در تاریخ فوتبال ایران ماندگار است و یادت در قلب دوستدارانت زنده خواهد ماند.

 

بدرود آقای علیدوستی؛ بدرود مرد تکرارنشدنی...