لژیونر آمریکایی تیم بسکتبال زنان استقلال، در گفت‌وگویی از تجربه حضور در ایران، روزهای پرالتهاب ترک تهران و پیوند احساسی‌اش با آبی‌ها سخن گفت.
 

به گزارش سایت رسمی باشگاه استقلال، لیگ برتر بسکتبال زنان ایران در فصلی متفاوت با حضور تیم استقلال و دو بازیکن آمریکایی در ترکیب آبی‌پوشان برگزار شد. در این میان سابریا دین، گارد رأس خوش‌تکنیک استقلال با نمایش‌های درخشان، پرتاب‌های دقیق و هوش بالای بازی‌خوانی، خیلی زود به یکی از مهره‌های کلیدی فرزانه جَمامی تبدیل شد و نقش مهمی در مسیر قهرمانی استقلال ایفا کرد. با این حال، همزمان با افزایش تنش‌های منطقه‌ای و شرایط جنگی، او ناچار شد ایران را ترک کرده و به آمریکا بازگردد.
 

سابریا دین در گفت‌وگویی طولانی درباره تجربه حضور در ایران اظهار کرد: «اولین برداشتم از بسکتبال ایران این بود که همه‌چیز چقدر متفاوت است. تفاوت در سطح فیزیکی، هوش بازی و حتی داوری‌ها باعث می‌شد احساس کنم با سبک کاملاً متفاوتی روبه‌رو هستم اما روحیه رقابتی، همان چیزی بود که می‌شناختم و برایش احترام قائل بودم.»
 

او درباره تطبیق سریعش با شرایط تیم استقلال گفت: «فرقی نمی‌کند کجا باشم یا اطرافم چه کسانی باشند؛ من فقط می‌توانم خودِ “سابریا دین” باشم. چند هفته زمان برد تا جایگاهم را کنار هم‌تیمی‌ها و مربیانم پیدا کنم اما در تعهد کاری و تمرینات همیشه تمام توانم را می‌گذارم. هم‌تیمی‌هایم هم در روزهایی که هنوز دنبال ریتم بازی‌ام بودم، حمایت زیادی از من کردند.»

ستاره آمریکایی استقلال درباره فضای رختکن تیم نیز توضیح داد: «با تمام هم‌تیمی‌هایم به شکل‌های مختلف ارتباط گرفتم. با بعضی‌ها درباره فیلم و سریال صحبت می‌کردیم، بعضی‌ها به من فارسی یاد می‌دادند و من هم به آن‌ها انگلیسی یاد می‌دادم. غذا هم یکی از مهم‌ترین نقطه‌های مشترک ما بود و باعث شد تجربه‌های جالبی کنار هم داشته باشیم.»
 

او در ادامه، کریسمس سال گذشته را به‌عنوان فراموش‌نشدنی‌ترین خاطره‌اش از ایران توصیف کرد و گفت: «با اینکه کریسمس یک تعطیلی مسیحی است اما مربیانم کاری کردند احساس کنم کنار خانواده‌ام هستم. سرمربی‌ام به من هدیه داد، دعوتم کرد خانه‌اش و حتی درخت کریسمس آماده کرده بود. آن محبت را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. مردم ایران هم همیشه با عشق و مهربانی با من رفتار کردند.»

سابریا که علاقه زیادی به غذاهای ایرانی پیدا کرده بود، درباره محبوب‌ترین خوراکی‌هایش گفت: «زرشک‌پلو با مرغ، دلمه، املت و شیربرنج را خیلی دوست داشتم اما فکر می‌کنم کباب کوبیده و قورمه‌سبزی مشترکاً قهرمان غذاهای موردعلاقه من هستند!»
 

او همچنین درباره زندگی در تهران گفت: «بخش زیادی از اوقات فراغتم را در ایران‌مال می‌گذراندم و هنوز هم بعد از چند ماه نتوانسته بودم همه بخش‌هایش را ببینم! غیر از آن، بیشتر اوقات کنار هم‌تیمی‌ها بودیم؛ دورهمی، غذا، آواز خواندن و وقت‌گذرانی‌هایی که واقعاً لذت‌بخش بود.»

گارد آمریکایی استقلال درباره روزهای آغاز جنگ و خروجش از ایران نیز توضیح داد: «همه‌چیز خیلی سریع اتفاق افتاد. سفر بازگشتم به آمریکا سه روز طول کشید اما می‌دانستم حضور در شرایط جنگی چیزی نیست که بتوانم با آن کنار بیایم. فقط دو تا سه ساعت بعد از شروع بمباران‌ها، مدیران تیم برنامه بازگشت من را فراهم کردند و بابت این موضوع واقعاً قدردان آن‌ها هستم.»
 

سابریا درباره واکنش احساسی بازیکنان استقلال در جشن قهرمانی گفت: «افتخار کردم که هنوز آن‌طور به من احترام می‌گذارند اما تعجب نکردم؛ چون همان محبت و قدردانی را زمانی که ایران بودم هم از آن‌ها دیده بودم. صادقانه بگویم، بیشتر از هر چیز خوشحال بودم که همه سالم هستند و البته خوشحال‌تر از اینکه توانستیم قهرمان شویم.»
 

او در پایان، پیامی ویژه برای مردم ایران داشت: «امیدوارم روزی برسد که مردم ایران و آمریکا بتوانند بین دولت‌ها و مردم تفاوت قائل شوند. ما انسان‌ها همه به دنبال آزادی و عدالت هستیم و بهتر است روی شباهت‌هایمان تمرکز کنیم نه تفاوت‌های سیاسی. ایران سخاوتمندترین مردمی را دارد که تا به حال شناخته‌ام و همیشه بابت زمانی که در کنارشان بودم سپاسگزار خواهم ماند. فرهنگ ایران شگفت‌انگیز است.»