دربی ۱۰۷ به میزبانی استقلال و با انتخابی جسورانه و هوشمندانه از سوی این باشگاه در شهر زیبای اصفهان و در ورزشگاه بزرگ و مجهز نقش‌جهان برگزار شد؛ انتخابی که حاصل اعتماد به ظرفیت‌های این شهر و امکانات حرفه‌ای ورزشگاه بزرگش بود و در نهایت نیز با میزبانی شایسته اصفهانی‌ها، به تجربه‌ای فراموش‌نشدنی برای فوتبال ایران تبدیل شد.

 

به گزارش سایت رسمی باشگاه استقلال، آبی‌های پایتخت با توجه به کیفیت مطلوب چمن و زیرساخت‌های ورزشگاه نقش‌جهان، ظرفیت‌های مناسب شهر اصفهان، فرهنگ و تاریخ کهن و مهم‌تر از همه، مهمان‌نوازی و خونگرمی مردم این شهر، اصفهان را به عنوان میزبان دربی انتخاب کردند؛ انتخابی که با همراهی و پذیرش مسئولان فوتبال و مدیریت شهری و ورزشی اصفهان همراه شد تا یکی از مهم‌ترین مسابقات فوتبال ایران در شرایطی مطلوب برگزار شود.

 

در این میان، شایسته است از فدراسیون و سازمان لیگ فوتبال ایران بابت همکاری و همراهی در برگزاری این مسابقه قدردانی کنیم و به‌طور ویژه از هیئت فوتبال استان اصفهان، مدیران و کارکنان باشگاه سپاهان و همچنین عوامل اجرایی ورزشگاه نقش‌جهان صمیمانه تشکر کنیم که با همکاری، میزبانی و تلاش خود نقش مهمی در برگزاری مطلوب این مسابقه داشتند.

 

واژه «رقابت» به خودی خود نه به شیرینی گوش‌فیل نصف‌جهان است و نه به ترشی دوغ آن، اما وقتی با اخلاق و احترام همراه شود، می‌تواند طعم ترش‌و‌شیرین ملسی را چاشنی یک رویارویی ورزشی کند؛ درست همان چیزی که در این دربی، با کمک اصفهان و اصفهانی‌ها رقم خورد و خوشبختانه شاهد مسابقه‌ای کم‌حاشیه و در فضایی شایسته مردم ایران بودیم.

 

مسابقه‌ای که در جوار چهل‌ستون و سی‌وسه‌پل، در حاشیه زاینده‌رود و کمی آن‌سوتر از کلیسای وانک برگزار شد، تیر دروازه نقش‌جهان را مانند منارجنبان به لرزه درآورد و فریادهای شور و شوق هواداران را همچون صدای طنین‌افکن مسجد شیخ‌لطف‌الله، در فضای ورزشگاه منعکس کرد.

 

اصفهان این بار فقط میزبان یک مسابقه فوتبال نبود؛ میزبان یک رقابت بزرگ با همه هیجان، حساسیت و شکوهش بود و نشان داد می‌توان در فوتبال ایران رقابت کرد، کری خواند، جنگید و در عین حال، حرمت فوتبال و هوادار را نگه داشت.

 

دربی ۱۰۷ تمام شد، اما خاطره بی‌نظیر اصفهان ماند؛ شهری که به انتخاب استقلال میزبان یکی از مهم‌ترین شب‌های فوتبال ایران شد و با میهمان‌نوازی شایسته‌اش، کاری کرد که حالا پس از بازگشت، یک جمله بیش از هر چیز در ذهن‌ها تداعی شود:

 

دلم می‌خواد به اصفهان برگردم…