توی تاریخ فوتبال ملی و باشگاهی ما صحنه‌های ماندگار بی‌شماری وجود داره، از نحوه خوشحالی گل‌های به یاد موندنی تا لحظه‌های خاص که گاهی فقط از اون‌ها یک عکس وجود داره.
 

برای حک شدن برخی خاطره‌ها در ذهن نسل‌های مختلف، وجود برخی المان‌ها کمکت می‌کنه تا تاریخ پردازش قصه فوتبالی، حرفه‌ای روایت بشه. مثلاً شکل توپ، مثلاً سکوهای ورزشگاهی خاص یا حتی تابلوهای تعویض چوبی قدیمی.

برای باشگاه ما یعنی استقلال، آنقدر بزنگاه‌های شیرین وجود داره که گاهی ساخت فیلم بلند سینمایی هم تموم داستان رو نمی‌تونه هجی کنه. دوچرخه‌سواران با لوگوی به یاد موندنی دهه ۲۰، تاج با حلقه‌های درهم‌تنیده همون دهه و البته ده‌های بعد فوتبال تهران.

روایت امروز ما روایت پیراهن پرافتخار باشگاه استقلاله؛ پیراهنی که روزگاری با سرآستین‌های سفید و یک آرم خوشگل تنها سمت چپ اون رو تزئین می‌کرد.

رقص پیراهن خوشگل تاج در فتح اولین ستاره آسیایی سال ۱۳۴۹ در ورزشگاه قدیمی شهر یعنی امجدیه؛ اونجا که شاید آبی لاجوردی تن بچه‌ها نبود و پورحیدری، جباری، حاج‌محمد، معینی و قلیچ خانی با پیراهنی غیر از رنگ آبی همیشگی، جام رو جلوی چشم هوادارها دور ورزشگاه چرخوندن و به قولی تهران تا صبح نخوابید.

پیراهن قصه ما رفت و رفت و رفت تا رسید به آبی‌هایی که یک خط اریب سفید از وسطش گذشته بود و این تنوع شکل و قیافه، هر نسلی رو با یک عده فوتبالیست نامی گره می‌زد.

استقلال دهه ۵۰ و دهه ۶۰ کم کم دیگه آبی کامل رو به خودش گرفته بود و خیلی کم می‌شد ترکیب سفید و آبی را درش دید. استقلال با همون آبی ۳ خط دار روی شونه قهرمان باشگاه تهران شد و چنگیز، حاجیلو، حجازی، شکورزاده، یکه و گروسی شدن سفیران قهرمان با شکل پیراهن جدید.
 

پیراهن برای هر باشگاهی یه اصله یه ابهته یک تاریخه. پیراهن باشگاه بزرگ استقلال به دهه ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ هم رسید و با شکل‌های مختلف اعم از ستاره، خط‌های موازی و با تونالیته مختلف آبی جلوی دید هوادارها اومد.

اما… اما باز هم خاطره بالا بردن جام و قهرمانی با نسل جدید و بازیکن و هوادار با هم گره خورد. رحمتی، عنایتی، حیدری، قربانی، بیک‌زاده، برهانی، صادقی، نیکبخت، دین محمدی، طالبلو، مجیدی و غفوری شدن پرچمداران فتح لیگ با شکل جدید پیراهن استقلال.

درسته، استقلال تو این ۸۰ سال شکل‌های مختلفی از لباس رو تجربه کرده و حتی یک بار هم زرد پوشیده. آبی کم و زیاد شد سفید قوت گرفت و آبی دوباره جان گرفت، اما همه و همه میلیون‌ها هوادار رو با خودش آورد تا اینجا؛ اینجا یعنی بخشی از دهه ۱۴۰۰ و باز هم تکرار قهرمانی. حالا این پیراهن تن بزرگانی هست مثل چشمی، حردانی، جلالی و غلامی.

تا تاریخ قهرمانی بعدی

شاید همین نزدیکی…